یادداشتی بر فیلم “تختی” ساخته بهرام توکلی به بهانه اکران عمومی

📋 یادداشتی بر فیلم “تختی” ساخته بهرام توکلی به بهانه اکران عمومی

“خودکشی،مرگ قشنگی است که به آن دل بستم
دست کم هر دو سه شب سیر به فکرش هستم”

✅تختی فیلمی است نوستالژیک که روایتی است از فراز و فرودهای زندگی غلامرضا تختی و اینکه چطور تختی تبدیل به اسطوره یک ملت شد.
برجسته ترین نکته این فیلم در این است که کارگردان درک درستی از ساختن یک فیلم از شخصیتی اسطوره ای داشته که سالها از مرگش می گذرد و در نتیجه از نگاتیوهای سیاه و سفید برای فیلمبرداری استفاده کرده است.سیاه و سفید بودن این فیلم نوستالژیک بودن و تاثیرگذاری آن را دوچندان کرده است.
قصه تختی یک روایت سرراست است که از کودکی او شروع شده و سپس وارد مرحله نوجوانی و جوانی شده و در نهایت مرگ او.
بهرام توکلی با فضاسازی خوب و منطقی به خوبی توانسته است زمانه زندگی تختی را به تصویر بکشد و تماشاگر می تواند فضا و شرایط سالهای زندگی تختی را تجسم کند.
واقعیت این فیلم در این نکته نهفته است که هر شخصی که قهرمان یک ملت می شود و در بین مردم محبوبیت پیدا می کند دیر یا زود باید تاوان آن را بپردازد و بعضی وقت ها این تاوان بسیار سنگین است که به قیمت زندگی آن قهرمان تمام خواهد شد.
یکی از نقاط ضعف این فیلم شخصیت پردازی نامناسب شخصیت تختی در سی دقیقه پایانی فیلم است که بهرام توکلی می بایستی وسواس،دقت و تمرکز بیشتری بر روی شخصیت پردازی می داشت.
فیلمساز در این فیلم از روایت سوم شخص استفاده کرده است و این اثر را باید قصه گوترین فیلم بهرام توکلی دانست.
اوج هنر کارگردان را باید در طراحی سکانس المپیک ملبورن دانست،سکانسی که مخاطب را میخکوب می کند و حس امید،زندگی و قهرمانی در آن موج می زند.قاب بندی تصویری مناسب علاوه بر موسیقی درجه یک در این سکانس،تختی را هم تبدیل به اسطوره می کند و هم یک قهرمان ملی.
سی دقیقه پایانی فیلم که انزوا و تنهایی تختی را به تصویر کشیده است بزرگترین نقطه ضعف فیلم است که از انسجام لازم برخوردار نیست و این عدم انسجام و یکنواختی به آن لطمه زده است.
امکان ندارد فیلم تختی را ببینید و آن را دوست نداشته باشید و بگذاریم قضاوت اینکه تختی را کشتند یا خودکشی کرد با تماشاگر باشد.

▪مصطفی تجلی

 

🎬 پایگاه خبری هفت سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *