یادداشتی بر فیلم “پارادایس” ساخته علی عطشانی به بهانه اکران عمومی “پوچ و بی محتوا”

🎬 یادداشتی بر فیلم “پارادایس” ساخته علی عطشانی به بهانه اکران عمومی

“پوچ و بی محتوا”

✅پارادایس بعد از رفع توقیف رنگ پرده را به خود دید که ای کاش نمی دید!
پارادایس یک فیلم سطحی ضعیف است که حتی اصول ساده و اولیه فیلمنامه نویسی در آن رعایت نشده است.
روایت در این فیلم چنان آشفته و بی منطق است که کوچکترین انسجام و یکپارچگی بین شخصیت ها و موضوع فیلم به چشم نمی خورد.
فیلمساز سعی کرده است با زبان طنز دیدگاههای دین اسلام و مسیحیت در موارد مختلف را به تصویر بکشد که البته در این مورد اصلا موفق عمل نکرده است و کاملا مشخص است که کوچکترین شناختی از مذاهب مختلف نداشته است.
علی عطشانی با پررنگ تر کردن موضوع روحانیت و تناقضات در گفتارها و رفتارهای روحانیون در داخل و خارج از ایران در پی آن بوده است که به سوالات نسل جوان در این مورد پاسخ دهد اما ایشان یک اصل مهم را فراموش کرده است و آن اینکه باید چنین ایده ای را بارور ساخت و برای بیان آن منطق روایی وجود داشته باشد.
در این فیلم ما شاهد تعدادی موقعیت های کمیک و غیرکمیک بی سروته هستیم که هم سعی دارند مخاطب را بخنداند و هم مثلا ذهن و فکر مخاطب را به چالش بکشد! قطعا پس از اتمام فیلم هیچ سکانسی از فیلم در ذهن مخاطب نمی ماند و دلیلش هم سطحی بودن و بی سروته بودن روایت در این فیلم است.
بازیها هم در این اثر به شدت ضعیف است و شخصیت روحانی اصلی فیلم با بازی مهران رجبی در حد یک تیپ باقی مانده است.
بقیه شخصیت ها هم تک بُعدی هستند و از ابتدا تا انتهای فیلم هیچ تحول شخصیتی در آنها مشاهده نمی شود.
پارادایس به خیال خود می خواهد تلنگری به تفکر مردم جامعه بویژه جوانان بزند اما بهشتی که فیلمساز در این فیلم در پی ترسیم آن بوده است فقط و فقط خانه ای روی آب است و بس!

▪مصطفی تجلی

 

🎬 پایگاه چندرسانه‌ای هفت سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *