یادداشتی بر فیلم “درخونگاه” ساخته سیاوش اسعدی به بهانه اکران در جشنواره فجر

🎬یادداشتی بر فیلم “درخونگاه” ساخته سیاوش اسعدی به بهانه اکران در جشنواره فجر

“کپی برابر اصل!”

✅قطعا بعد از تماشای فیلم درخونگاه از خود می پرسید این فیلم را سیاوش اسعدی ساخته است یا مسعود کیمیایی؟!!
اصرار بیش از اندازه سیاوش اسعدی در استفاده از مولفه های سینمای مسعود کیمیایی،درخونگاه را تبدیل به یک کار کپی متوسط کرده است.
قهرمان خسته و تنها که در نهایت تبدیل به ضدقهرمان می شود،زن فاحشه،شخصیت های فرعی دروغگو و ترسو و دیالوگ های پر طمطراق مولفه هایی هستند که کارگردان این فیلم از آثار مسعود کیمیایی وام گرفته است که حداقل می توانست با کمی دقت و وسواس و استفاده حداقلی از این مولفه ها در فیلم خود،یک فیلم بهتر و جذابتر بسازد.
سیاوش اسعدی حتی در انتخاب نام شخصیت های فیلم خود هم کاملا تحت تاثیر مسعود کیمیایی بوده است.
رضا،طاووس،ملیحه و… همگی نام شخصیت های فیلم ها و داستان های نوشته شده توسط مسعود کیمیایی هستند.(به خاطر بیاورید شخصیت طاووس را در رمان “جسدهای شیشه ای” مسعود کیمیایی یا شخصیت رضا در فیلم “رد پای گرگ” )
فیلمنامه درخونگاه،فیلمنامه متوسطی است که با کار بر روی جزییات می توانست تبدیل به یک درام پرکشش شود.
درخونگاه شروع خوبی دارد و ضرباهنگ و ریتم فیلم هم آرام و خوب پیش می رود اما به یکباره با حضور پدر رضا(محمود جعفری) ریتم فیلم تند می شود و مخاطب با اطلاعات و جزییات زیادی رو به رو می شود که تا قبل از آن حتی یک اشاره کوچک هم به آن نشده است.
پایان بندی غیرمنطقی و ضعیف فیلم هم اصلا قابل قبول نیست و در واقع این نوع پایان بندی موجب سرخوردگی مخاطب می شود و نقاط قوت فیلم هم به راحتی از ذهن مخاطب پاک می شود.
شخصیت رضا با بازی معقول امین حیایی بر خلاف شخصیت های فیلم های مسعود کیمیایی که از جامعه زخم می خورند از خانواده خود زخم می خورد و این درست برخلاف سینمای کیمیایی است.خانواده برای مسعود کیمیایی مفهوم و معنایی والا داشت اما سیاوش اسعدی تصویر خانواده را درست برعکس مسعود کیمیایی ترسیم کرده است و این تنها تفاوت این فیلم با آثار کیمیایی است.

▪مصطفی تجلی

🎬 پایگاه چندرسانه‌ای هفت سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *